Ingiliz Casusunun itiraflari ve ingilizlerin islam dusmanligi

ÖNSÖZ Allahü teâlâ, Kur’ân-ı kerîmde, Mâide sûresinin seksenikinci âyetinde, (Islâmiyyetin en büyük düsmanı, yehûdîler ve müsriklerdir) buyurdu. Islâmiyyeti içerden yıkmak için, ilk fitneyi çıkaran yehûdî, Yemenli Abdüllah bin Sebe’dir. Hakîkî müslimân olan (Ehl-i sünnet)e karsı, (Sî’î) fırkasını kurdu. Her asrda, sî’î âlimi olarak ortaya çıkan yehûdîler, bu fırkayı kuvvetlendirdiler. Yehûdîlerin islâmiyyete yapdıkları zararlar, Kuveytde (Mektebet-üs-sahâbet-il-islâmiyye)nin nesr etdigi (Hiyânetül- yehûd) kitâbında uzun yazılıdır. Îsâ aleyhisselâm semâya çıkarıldıkdan sonra, bozuk Incîller yazılınca, hıristiyanların çogu (Müsrik) oldu. Müsrik olmıyanlar da, Muhammed aleyhisselâma inanmadıkları için (Kâfir) oldu. Bunlara ve yehûdîlere (Ehl-i kitâb) denildi. Islâmiyyet zuhûr edince, papazların kurûn-ı vüstâdaki [orta çagdaki] hâkimiyyetleri yıkıldı. Islâmiyyeti yok etmek için, misyoner cem’iyyetleri kurdular. Bu isde en ileri giden, ingilizler oldu. Londrada (Müstemlekeler nezâreti) kuruldu. Akla, hayâle gelmiyen yehûdî hîleleri ile ve askerî ve siyâsî kuvvetler ile islâmiyyete saldırdılar. (Müstemlekeler nezâreti)nin idâre etdigi ve her memlekete gönderilen binlerce câsûsdan biri olan Hempher, 1125 [m. 1713] senesinde, Basrada avladıgı 14 yasındaki Necdli Muhammedi, senelerce aldatarak, (Vehhâbî) fırkasını kurdular ve Ingilteredeki (Müstemlekeler nezâreti)nin emri ile, 1150 [m. 1737] senesinde i’lân etdiler. Hempher, Ingiliz Müstemlekeler nezâretinin emri ile, Mısr, Irâk, Îrân, Hicâz ve hilâfet merkezi olan Istanbulda câsûsluk fe’âliyyetlerinde bulunmak, müslimânları aldatmak ve hıristiyanlıga hizmet için vazîfelendirilmis bir Ingiliz misyoneridir. Islâm düsmânları, islâmiyyeti yok etmege ne kadar çok çalıssalar da, Allahü teâlânın bu nûrunu, aslâ söndüremezler. Çünki, Allahü teâlâ, Kur’ân-ı kerîmde, Hicr sûresinin dokuzuncu âyet-i kerîmesinde meâlen, (Bu Kur’ânı, sana ben indirdim. Onu elbette ben koruyacagım) buyurdu. Ya’nî, kâfirler, Ona tecâvüz edemiyecek, Onu tebdîl, tahrîf edemiyecek, O nûru aslâ söndüremiyeceklerdir buyurdu. Ondört asrdan beri, müslimânlar, Kur’ân-ı kerîmin ısıklı yolunda çalısarak, ilmde, ahlâkda, fende, san’atda, ticâretde, siyâsetde ilerlediler. Büyük devletler kurdular. Fransadaki 1204 [m. 1789] ihtilâlinden sonra, Avrupadaki gençler, kiliselerin, papazların ahlâksızlıklarını, zulmlerini, soygunlarını, yalanlarını ve hıristiyanlık dîninin bozuk oldugunu görerek, hıristiyanlıkdan ayrılmaga, müslimân veyâ dinsiz olmaga basladılar. Hıristiyanlıkdan uzaklasdıkca, fende, teknikde ilerlediler. Çünki hıristiyanlık, dünyâ için çalısmaga, ilerlemege mâni’ oluyor- – 3 – du. Bu gençlerin yazdıkları, dinleri kötüliyen kitâbları okuyan ve ingilizlerin islâma karsı yalanlarına, iftirâlarına aldanan ba’zı müslimânlar da, din câhili oldular. Islâmiyyetden uzaklasdıkca, fende gerilemege basladılar. Çünki islâmiyyet, dünyâ islerinde de çalısmagı, ilerlemegi emr etmekdedir. Ingiliz devletinin esâs siyâseti, dünyâdaki bilhâssa Afrika ve Hindistândaki tabî’î servetleri sömürmek, oralardaki insanları, hayvan gibi çalısdırıp bütün kazançları Ingiltereye nakl etmekdir. Adâleti, sevismegi ve yardımlasmagı emr eden Islâm dînine kavusanlar, ingiliz zulmlerine, yalanlarına mâni’ olmakdadır. Bu kitâbımızı üç kısm olarak hâzırladık: Birinci kısm, ingiliz câsûsunun i’tirâflarıdır. Bu kısmda, ingilizlerin islâmiyyeti imhâ, yok etmek için hâzırladıkları, âdî, alçak plânları, yalanları bildirilmekdedir. Bu kısmda yedi fasl vardır. Ikinci kısmda, ingilizlerin plânlarını, müslimân memleketlerinde sinsice tatbik etdikleri, devlet adamlarını aldatdıkları, müslimânlara, akla, hayâle gelmiyen iskenceler yapdıkları ve Hind ve Osmânlı islâm devletlerini yok etdikleri bildirilmekdedir. Kitâbımızın bu kısmı, Vehhâbîlerin tuzaklarına düsen zevallı müslimânların, gafletden uyanmalarına sebeb olacak ve Ehl-i sünnet âlimlerinin yazılarını kuvvetlendirecek vesîkalar ile doludur. Üçüncü kısm, (Hulâsat-ül-kelâm)dan terceme olup, hak dînin islâmiyyet oldugunu isbât etmekdedir. Bugün, bütün dünyâdaki müslimânlar, üç fırkaya ayrılmısdır. Birinci fırka, Eshâb-ı kirâmın yolunda olan hakîkî müslimânlardır. Bunlara (Ehl-i sünnet) ve (Sünnî) ve (Fırka-i nâciyye) Cehennemden kurtulan fırka denir. Ikinci fırka, Eshâb-ı kirâma düsman olanlardır. Bunlara (Sî’î) ve (Fırka-i dâlle) sapık fırka denir. Üçüncüsü, sünnîlere ve sî’îlere düsman olanlardır. Bunlara (Vehhâbî) ve (Necdî) denir. Çünki bunlar, ilk olarak, Arabistânın Necd sehrinde meydâna çıkmısdır. Bunlara (Fırka- i mel’ûne) de denir. Çünki bunların, müslimânlara müsrik dedikleri (Kıyâmet ve Âhıret) ve (Se’âdet-i Ebediyye) kitâblarımızda yazılıdır. Müslimâna kâfir diyene, Peygamberimiz la’net etmisdir. Hangi fırkadan olursa olsun, nefsine uyan ve kalbi bozuk olan, Cehenneme gidecekdir. Her mü’min, nefsini tezkiye için, ya’nî yaratılısında mevcûd olan küfrden ve günâhlardan temizlemek için her zemân, çok (Lâ ilâhe illallah) ve kalbini tasfiye için, ya’nî nefsden ve seytândan ve kötü arkadaslardan ve zararlı, bozuk kitâblardan gelmis olan küfrden ve günâhlardan kurtarmak için (Estagfirullah) okumalıdır. Ahkâm-ı islâmiyyeye uyanın düâları muhakkak kabûl olur. Müslimânları bu üç fırkaya parçalayan, yehûdîler ve ingilizlerdir. Mîlâdî Hicrî semsî Hicrî kamerî 2001 1380 1422